De ware
"Op de middelbare school was Ingrid (naam is veranderd) mijn
hartsvriendin. Ik kon me niet voorstellen dat dat ooit zou veranderen.
Toen zij een ander opleidingsniveau ging doen dan ik, spraken we elkaar nog vaak en zochten we elkaar na school veel op. Maar na een tijdje begon het te veranderen. Ik ging op in mijn
nieuwe leven, en zij ook. We kregen allebei andere vrienden en groeiden
steeds meer uit elkaar. Op een dag kwam ik er achter dat ik Ingrid al
tijden niet meer had gesproken. Twee keer hebben we geprobeerd
om onze vriendschap nieuw leven in te blazen maar er waren een paar grote verschillen ontstaan tussen ons. Twee jaar geleden raakte Ingrid weer in verwachting. We hadden toen net weer drie jaar onze vriendschap hervat. Het was heel leuk om samen zwanger te zijn. We hadden hele plannen als aanstaande moeders, maar dat is
er niet meer van gekomen."
Zo'n ware vriendschap heeft zich daarna nog één keer voorgedaan....
Met haar had ik een heel diepe verbondenheid, die veel verder ging dan het uitwisselen van de dagelijkse bezigheden. Die persoon was mijn oma. We spraken elkaar zeker 2 tot 3 keer in de week. Zeker toen wij verhuisden naar de polder.We begrepen elkaar zonder woorden en zaten op dezelfde golflengte. Haar overlijden in juni 2011 heeft een grote leegte achter gelaten.
Eretitel
Ik noem iemand niet zomaar een vriend/vriendin. Het is een eretitel. Deze moet je verdienen. Vriendschap is maar dun gezaaid. Ik ben daar vaak achtergekomen tijdens moeilijke periodes. Mijn levenspad is bezaaid met vage kennissen die graag willen consumeren. Lang leve de lol, de gezelligheid. Goed voor een leeg gevoel. Zodra ze geconfronteerd worden met mijn 'problemen' of iets beters vinden, hoor of zie je ze niet. Ik heb één goede vriendin en een paar oppervlakkige vriendinnen. De anderen zijn kennissen.
Eerlijk & wederzijds
Van mijn vriendin verwacht ik dat ze eerlijk en oprecht is. Niet dat ze met me meepraat, maar mij kritisch leert kijken naar mezelf en mijn omgeving. Ik verwacht dat mijn vriendin loyaal is, dat ik haar kan vertrouwen en niet achter mijn rug om praat. Ik vind het belangrijk om contact te houden met mijn vriendinnen. Ook als ik word opgeslokt door andere zaken. Want na die periode heb ik ze ook nodig. Dat contact kan zijn in de vorm van een telefoontje, een sms, kaartje of een e-mail. En als het lukt ga ik langs voor een kop thee. Al die dingen die ik van mijn vriendin verwacht, mag zij ook van mij verwachten. Vriendschap is wederzijds.
Ik wens hen het beste toe. En hoewel vriendschap draait om zowel geven als nemen en ik zelf ook dingen uit de vriendschap haal, is het geven het belangrijkste voor mij.
Als de wederkerigheid stopt, stopt voor mij de vriendschap. Dan was leuk, maar dat is veranderd. Niet omdat de ander dan haat, maar uit respect voor mezelf. Ik investeer niet meer in mensen, waar niets van terugkomt. Van een vriendschap wil ik positieve energie krijgen, geen negatieve.
'Vrienden zijn zeldzame mensen die vragen hoe het met je gaat en dan wachten op je antwoord'.
Zo'n ware vriendschap heeft zich daarna nog één keer voorgedaan....
Met haar had ik een heel diepe verbondenheid, die veel verder ging dan het uitwisselen van de dagelijkse bezigheden. Die persoon was mijn oma. We spraken elkaar zeker 2 tot 3 keer in de week. Zeker toen wij verhuisden naar de polder.We begrepen elkaar zonder woorden en zaten op dezelfde golflengte. Haar overlijden in juni 2011 heeft een grote leegte achter gelaten.
Eretitel
Ik noem iemand niet zomaar een vriend/vriendin. Het is een eretitel. Deze moet je verdienen. Vriendschap is maar dun gezaaid. Ik ben daar vaak achtergekomen tijdens moeilijke periodes. Mijn levenspad is bezaaid met vage kennissen die graag willen consumeren. Lang leve de lol, de gezelligheid. Goed voor een leeg gevoel. Zodra ze geconfronteerd worden met mijn 'problemen' of iets beters vinden, hoor of zie je ze niet. Ik heb één goede vriendin en een paar oppervlakkige vriendinnen. De anderen zijn kennissen.
Eerlijk & wederzijds
Van mijn vriendin verwacht ik dat ze eerlijk en oprecht is. Niet dat ze met me meepraat, maar mij kritisch leert kijken naar mezelf en mijn omgeving. Ik verwacht dat mijn vriendin loyaal is, dat ik haar kan vertrouwen en niet achter mijn rug om praat. Ik vind het belangrijk om contact te houden met mijn vriendinnen. Ook als ik word opgeslokt door andere zaken. Want na die periode heb ik ze ook nodig. Dat contact kan zijn in de vorm van een telefoontje, een sms, kaartje of een e-mail. En als het lukt ga ik langs voor een kop thee. Al die dingen die ik van mijn vriendin verwacht, mag zij ook van mij verwachten. Vriendschap is wederzijds.
Ik wens hen het beste toe. En hoewel vriendschap draait om zowel geven als nemen en ik zelf ook dingen uit de vriendschap haal, is het geven het belangrijkste voor mij.
Als de wederkerigheid stopt, stopt voor mij de vriendschap. Dan was leuk, maar dat is veranderd. Niet omdat de ander dan haat, maar uit respect voor mezelf. Ik investeer niet meer in mensen, waar niets van terugkomt. Van een vriendschap wil ik positieve energie krijgen, geen negatieve.
'Vrienden zijn zeldzame mensen die vragen hoe het met je gaat en dan wachten op je antwoord'.
Reacties
Een reactie posten