Tranendal

... ik dacht dat het minder erg zou zijn dan bij Jorijn die voor het eerst naar de opvang ging, wat heb ik dat verkeerd ingeschat.

Tranen met tuiten toen het moment van 'dag-zeggen' aanbrak. De mannetjes keken hun oogjes uit en hadden het in de armen van de juffies Mine en Lauren, prima naar hun zin. Echte Watermannen, zeer sociaal en niet eenkennig. Direct lachen en kletsen.
Wat is het moeilijk dat de laatste kindjes in ons gezin nu hun stapjes zetten op de wegen genaamd: Onafhankelijkheid en Zelfstandigheid... Mama maakte wel een paar foto's van deze grote stap!

Om 12.00/12.30 mag ik ze weer ophalen... Tijd voor een kopje koffie met papa.