Onze Held
Ik zal het maar meteen zeggen: ik ben geen Superwoman.
Jahaa, dat had je niet gedacht hè?
Hoe hard ik het ook probeer, ik kan niet alle ballen tegelijk in de lucht houden.
De afgelopen week is pittig nu Jorijn naar school gaat.
De opvang van onze 'held van bijna 4' is nu deels in goede handen van een super oppas.
Aan het begin van de week betekende dat een nieuw ritme voor iedereen. Jorijn gaat naar school en Tije en Fenn naar de groep. Verdeelde taken. Ma en di deed ik dit zelf. Werk combineren met moeder-zijn. Om 08:15 bracht ik Jorijn naar school, reed ik door naar mijn werk, om 14:00 terug om Jorijn weer op te halen en thuis nog wat te werken. Woensdag en vrijdag zijn nu mijn parttime dagen, omdat Jorijn dan een halve dag naar school gaat en we daarna leuke dingen samen kunnen doen. Dinsdag kwam W. nog een middag meedraaien. Samen haalden we Jorijn van school. Vandaag deed ze dat alleen.
Ze waren doorweekt thuis gekomen, het regende pijpenstelen! Na de droge kleren mocht hij even tv-kijken. Toen bleek dat W. die kon bedienen, klapte hij in zijn handen en riep: 'Mama heeft het jou goed geleerd!' Het is een echt bijdehandje. Vorige week wilde W. hem helpen met een bord pap, waarop hij zei: 'Nee, dat kun jij nog niet, want dat hebben we jou nog niet geleerd, ...' Pfffff! Jorijn heeft W. in zijn hart gesloten en omgekeerd.
's Avonds ben ik na werk-studie-gezin-huishouden gewoon moe. Dan wil ik niet eens meer één been voor het andere zetten. Maar wat zijn we ongelofelijk trots op dat kleine mannetje van nog geen 4, die het toch maar even doet! Hij is deze week elke dag naar school geweest en ondanks alle nieuwe indrukken, twee juffen, overblijven, .... blijft hij evenwichtig. Hij is vrolijk, enthousiast en staat de volgende morgen weer opgewekt naast zijn bed. Vanavond tijdens het instoppen, viel hij bij het knuffelen onder mijn armen in slaap ...
... Onze kleine, grote Held!
Jahaa, dat had je niet gedacht hè?
Hoe hard ik het ook probeer, ik kan niet alle ballen tegelijk in de lucht houden.
De afgelopen week is pittig nu Jorijn naar school gaat.
De opvang van onze 'held van bijna 4' is nu deels in goede handen van een super oppas.
Aan het begin van de week betekende dat een nieuw ritme voor iedereen. Jorijn gaat naar school en Tije en Fenn naar de groep. Verdeelde taken. Ma en di deed ik dit zelf. Werk combineren met moeder-zijn. Om 08:15 bracht ik Jorijn naar school, reed ik door naar mijn werk, om 14:00 terug om Jorijn weer op te halen en thuis nog wat te werken. Woensdag en vrijdag zijn nu mijn parttime dagen, omdat Jorijn dan een halve dag naar school gaat en we daarna leuke dingen samen kunnen doen. Dinsdag kwam W. nog een middag meedraaien. Samen haalden we Jorijn van school. Vandaag deed ze dat alleen.
Ze waren doorweekt thuis gekomen, het regende pijpenstelen! Na de droge kleren mocht hij even tv-kijken. Toen bleek dat W. die kon bedienen, klapte hij in zijn handen en riep: 'Mama heeft het jou goed geleerd!' Het is een echt bijdehandje. Vorige week wilde W. hem helpen met een bord pap, waarop hij zei: 'Nee, dat kun jij nog niet, want dat hebben we jou nog niet geleerd, ...' Pfffff! Jorijn heeft W. in zijn hart gesloten en omgekeerd.
's Avonds ben ik na werk-studie-gezin-huishouden gewoon moe. Dan wil ik niet eens meer één been voor het andere zetten. Maar wat zijn we ongelofelijk trots op dat kleine mannetje van nog geen 4, die het toch maar even doet! Hij is deze week elke dag naar school geweest en ondanks alle nieuwe indrukken, twee juffen, overblijven, .... blijft hij evenwichtig. Hij is vrolijk, enthousiast en staat de volgende morgen weer opgewekt naast zijn bed. Vanavond tijdens het instoppen, viel hij bij het knuffelen onder mijn armen in slaap ...
... Onze kleine, grote Held!
Reacties
Een reactie posten