...ik moet uitwijken, ik glij, stuur terug…. Nee…
Ik heb vanmiddag een afspraak in Nieuwegein, in het St. Antonius. Ik zal daar een reportage maken namens Stichting Earlybirds.
Ik rijd de oprit op, het is erg koud dus bereid ik mij voor op een wat langere rit, het is nog rustig op de A27, zondagmiddag, weinig verkeer, een muziekje aan.
Ik rijd de oprit op, het is erg koud dus bereid ik mij voor op een wat langere rit, het is nog rustig op de A27, zondagmiddag, weinig verkeer, een muziekje aan.
Ineens gebeurt er iets naast mij, een auto op de linkerbaan komt iets te dichtbij, ik moet uitwijken, ik glij, stuur terug…. Nee… …
...ik voel hoe ik de controle over de auto in een split-seconde kwijt ben, ..ik probeer nogmaals te corrigeren, maar ik schuif alleen maar harder naar de andere kant.. mijn hartslag raast omhoog, ik voel mijn handen de grip op het stuur verstevigen.
Ineens duikt de vangrail voor me op en ook nu vliegen er in slechts luttele seconden vreselijk veel gevoelens en gedachten door mijn hoofd. 'Neee, daar ga ik'... 'Ik wil dit niet', 'Niet frontaal, probeer te draaien...'
Wat er toen gebeurde kan ik niet navertellen, ..adrenaline doet iets met je hoofd. Toch maakte ik bewust/onbewust, een goede keus. Ineens stond ik omgekeerd op de snelweg, met mijn 'neus' tegen de rijrichting in. Ik zag auto's aankomen, waarschuwingslichten ... Ik probeerde te starten, maar het stuurslot zat erop, er piepte van alles..
Uiteindelijk startte de auto en ben ik de berm in gereden. Eenmaal uitgestapt, stopte een auto achter mij. Een vrouw van middelbare leeftijd snelde op mij af... Het enige wat ik kon doen, op mijn wankele benen was haar huilend om de hals vliegen en roepen 'ik ben zo blij dat je bent gestopt'... mijn hele lichaam wilde spugen....
Lieve vrouw vanmiddag op de A27 net na Utrecht, ... ik ben je zo dankbaar dat je bent gestopt. In alle emotie heb ik je niet gevraagd naar je naam of je adres, ik had je nog graag willen bedanken. Het is bizar te beseffen, dat van alle aanwezigen op de weg, die het zagen gebeuren er 1 stopte om te kijken of alles goed was...
Wonder boven wonder (vraag me niet hoe) ben ik en is ook de auto, er zonder schade vanaf gekomen... de spierpijn wordt vanzelf minder.
Ineens duikt de vangrail voor me op en ook nu vliegen er in slechts luttele seconden vreselijk veel gevoelens en gedachten door mijn hoofd. 'Neee, daar ga ik'... 'Ik wil dit niet', 'Niet frontaal, probeer te draaien...'
Wat er toen gebeurde kan ik niet navertellen, ..adrenaline doet iets met je hoofd. Toch maakte ik bewust/onbewust, een goede keus. Ineens stond ik omgekeerd op de snelweg, met mijn 'neus' tegen de rijrichting in. Ik zag auto's aankomen, waarschuwingslichten ... Ik probeerde te starten, maar het stuurslot zat erop, er piepte van alles..
Uiteindelijk startte de auto en ben ik de berm in gereden. Eenmaal uitgestapt, stopte een auto achter mij. Een vrouw van middelbare leeftijd snelde op mij af... Het enige wat ik kon doen, op mijn wankele benen was haar huilend om de hals vliegen en roepen 'ik ben zo blij dat je bent gestopt'... mijn hele lichaam wilde spugen....
Lieve vrouw vanmiddag op de A27 net na Utrecht, ... ik ben je zo dankbaar dat je bent gestopt. In alle emotie heb ik je niet gevraagd naar je naam of je adres, ik had je nog graag willen bedanken. Het is bizar te beseffen, dat van alle aanwezigen op de weg, die het zagen gebeuren er 1 stopte om te kijken of alles goed was...
Wonder boven wonder (vraag me niet hoe) ben ik en is ook de auto, er zonder schade vanaf gekomen... de spierpijn wordt vanzelf minder.
Reacties
Een reactie posten