WEER LEKKER NAAR KANTOOR - of toch niet?

 

Toen ik half maart 2020 hoorde dat we voorlopig thuis zouden werken, haalde ik m’n schouders op. Ik was toch al gewend om één dag thuis te werken, dus hoe erg kon het zijn als we maximaal 6 weken thuis zouden werken. 

Ai, dat bleek nog best uitdagend met ook drie schoolgaande kinderen in het thuisonderwijs. Zeker wanneer iedereen in een Teams-Meeting zat. Gelukkig hadden we een geweldig voorjaar in 2020. De kinderen waren extra buiten tussen hun schoolactiviteiten door. Ach, voor die paar weken, gaan we dat prima volhouden. Wie mij toen had gezegd dat het twee jaar zou duren, voor de weg naar kantoor voor mij weer vrij zou zijn, had ik uitgelachen. Dat houdt toch niemand vol? Twee jaar niet sparren of ouwehoeren met collega's, een lunchdate of samen buiten wandelen, afscheid nemen van collega's, niet even over je weekendavonturen vertellen bij de koffieautomaat? 

Twee jaar later blijkt dat het wel waar is. Alles via Teams, eerst een “digitaal” handje opsteken als je iets wilt zeggen tijdens een vergadering….Maar wat went een mens snel aan een nieuwe situatie. Want we mogen weer naar kantoor... We hebben elkaar zo lang niet gezien. Tijd om bij te praten over collega’s die inmiddels zijn bevallen, een andere baan hebben of met pensioen zijn gegaan. Ik dacht eerder dat ik, zodra we weer mogen, minstens twee dagen per week naar kantoor zou gaan... Niets is minder waar. 

Ik merk dat ik voorlopig die behoefte helemaal niet heb... Het is namelijk super fijn te vernemen dat ik niet continue op tijd sta, of me gehaast voel. Nu haal ik rustig om 17:00 uur de kinderen van de BSO of van een speeldate. Ook hun sporten gaan in rust en wat heerlijk dat we al om 18:00 uur aan tafel zitten voor het avondeten. Dat er daarna ook nog tijd over is, om naar een spreekbeurt te luisteren, een spelletje te doen, of rustig het Journaal te kijken. Ik mis het absoluut niet om voor dag- en dauw op te staan, zodat ik om 07:30 in de auto zit. Wanneer ik pech had stonden er dan nog files door een ongeval of het slechte weer. Al die tijd in de auto, heb ik nu om in alle rust mijn gezin in te stappen, de dag te starten. Veel minder kosten voor die nu dure liters benzine (als gevolg van de oorlog tussen Rusland en de Oekraïne. 

Het gebeurt met regelmaat dat ik één van de kinderen thuis heb. Wanneer de leerkracht ziek/afwezig is, is er 9/10 keer geen invalkracht. Doordat de kinderen ook gewend zijn aan 'thuisonderwijs' en online lessen, gaat dit veel soepeler en makkelijker als ik thuis werk. Ze zijn ook zo zelfstandig nu, dat ze zich goed redden. Heerlijk dat we dan tussen de middag samen kunnen lunchen! Al met al ervaar ik een betere balans tussen werk en privé met het thuiswerken. 

Eenmaal op kantoor doe ik minder. Er is afleiding van collega’s, de koffie is minder lekker. Het woon-werkverkeer, die weer net zo druk is als voor de corona-crisis ...  Bah, nee hoor! 

Zeker zie ik mijn collega's graag weer fysiek, dan toch liever in een casual setting - tijdens een etentje in het stadshart.