THROWBACK

 

    Donderdag 25 juni, stapte ik 35 jaar terug in de tijd ...

Eind van de middag kwam Skip thuis met een sprong over de heg. Ik zag meteen dat hij iets in zijn bek had. De katten komen geregeld thuis met muizen, kikkers en jonge vogels. Skip ging met zijn prooi achterin de tuin zitten en liet het daar los. Toen zag ik wat het was, ... een eendenkuiken! 

Na het opgeraapt te hebben en gecontroleerd of het in orde was, zijn we een rondje park gaan doen. Ergens zou toch een moeder-eend met jongen moeten zitten? Na drie rondes hadden we nog geen moeder met kuikens gevonden. Die avond sliep het kuiken in de katten bench bij Tije op de kamer. Geen idee of ze de nacht goed door zou komen, stond ik toch met enige vrees op die ochtend. De scholen waren dicht in verband met de aanhoudende hittegolf. Zodra ik de doek optilde, zat het kleine ding al te piepen. Het was half 7 en Tije was die ochtend nog een keer een rondje door het prak geweest, zonder resultaat. Waar had Skip dit kleine ding vandaan gehaald? Het was nog vreselijk klein en de rode punt voor op de snavel was nog aanwezig. Deze punt hebben ze nodig om uit het ei te breken. Ze kan niet meer dan 1 of 2 dagen oud zijn geweest. De jongens gingen op vliegenjacht en die gingen er smakelijk in! Ze was vreselijk mooi, een grijsblauw snaveltje en pootjes en blauw-grijze oogjes. Ook haar dons was beige-bruin en niet het kenmerkende geel. Geen gewone wilde eend dus, maar wat wel?

    Chat-GPT vertelde ons eerst 'ze is een nijlgansje'. Haar uiterlijke kenmerken zouden daarmee kunnen kloppen, maar haar grootte niet. Ze kreeg de naam Plukkie. En met het geven van haar naam, namen we de verantwoordelijkheid haar groot te brengen. De eerste dagen sliep ze heel veel, het liefst bij ons. Warm in onze nek of onder onze handen. 

Ze had geen enkele verwonding. Skip had haar heel voorzichtig meegenomen in zijn bek. Inmiddels geloven we dat hij haar expres heeft thuis gebracht. We vermoeden dat ze wellicht door een buizerd of valk in haar ei, uit een nest is geplukt. Onderweg heeft de vogel het ei laten vallen en heeft Skip haar gevonden. Inmiddels weten we (Plukkie is nu 6 weken), dat ze een een vrouwtjes kuifeendje is. Er zitten hier in het park geen kuifeenden, wel op het Bovenwater. Het zou dus zomaar kunnen. Met het opnemen van de verantwoordelijkheid voor een eendenkuiken, moesten er ook wat dingen geregeld worden. Voorlopig sliep ze in de bench bij Tije, met een knuffel of op te slapen. Eten deed ze beneden en zwemmen in de tobbe. De 3e dag hebben we opfokkorrels en vlo-kreeftjes gehaald. Drie keer per dag korrels, een hoeveelheid die ze in 6 minuten moet kunnen opeten. Ze begon met een toetje-lepel per keer en kreeftjes in het bad. Inmiddels zijn dat 3 toetje-lepels per voeding. Ze groeide hard! En zwemmen? Duiken vind ze geweldig en heel af en toe mag ze mee in het grote zwembad. Dát is helemaal feest! 

Heerlijk drogen en knuffelen op de handdoek

Er was nog wel een uitdaging, want onze vakantie naar Scandinavië stond voor de deur... Plukkie had onze harten al zo veroverd dat we haar niet zomaar ergens konden achterlaten. Na een tip gekeken bij een biologische pluimveehouder, met Indische loopeenden. Helaas, zou ze daar veel alleen in een hok zitten met 2x per dag eten, want zij gingen zelf op vakantie. Dat konden we niet over ons hart verkrijgen. 

Uiteindelijk mocht ze die 3 weken bij vrienden verblijven! Ze kreeg een kuikenkooi met een warmtelamp. De kattenbench werd te klein en in de kuikenkooi kan ze groeien tot 6-8 weken. Ook de tobbe ging mee naar haar logeeradres. Elke dag kregen we foto's en filmpjes. We vonden het lastig haar achter te laten, maar wisten ook dat dit de beste oplossing was. En, ..daarna zou ze weer thuis komen! Mark was van het hele plan (nog) niet overtuigd, ... De dag nadat we terugkwamen, kwam Plukkie weer naar huis. Ze was enorm gegroeid! We wisten al dat ze inmiddels 3/4 van haar verendek had. Ze wordt prachtig! En haar geluidjes veranderen. Ze piept ook nog en daarnaast maakt ze fluittonen als ze ergens van schrikt en horen we vaker 'raah-raah'. 

Zo groot was ze, de dag voor vertrek

Zo groot kwam ze terug, ... 

De kuikenkooi wordt langzaam te klein. 's Avonds slaapt ze daar nog wel. Overdag is ze zoveel mogelijk in de tuin. Ze kan daar haar gang gaan. Eerst onder toezicht, want tja, we hebben natuurlijk ook nog twee katten! Skip ging er regelmatig bij liggen en Max lag vooral op de loer, van een afstandje. Ze was nog net niet groot genoeg en ze is nog niet vliegvlug. Ze zou niet kunnen ontkomen als de katten besluiten dat ze een lekker hapje is. Kuifeenden zijn vliegvlug tussen 45-55 dagen. Dat is bijna! Op haar tenen fladdert ze door de tuin. 

Overdag kan ze in haar nieuwe hok! Een hok waar ze binnenkort 's avonds in slaapt. Dan gaat het deurtje dicht en 's morgens weer open. Komende week gaan we dat oefenen. Ze trekt er inmiddels in de tuin al meer op uit zelf, maar blijft ook nog graag dichtbij ons. 

     Al met al is het wel heel bijzonder om zoiets nog eens mee te mogen maken. Tije en Fenn zijn zo oud als ik was, toen Kwakkie bij ons woonde. Geen idee hoe dat straks gaat als Plukkie ontdekt dat ze kan vliegen. Gaat ze er overdag op uit en komt ze 's avonds terug naar haar eten en slaapplek? Of settelt ze zich in de vijver hierachter. Ik probeer me voor te bereiden op het moment dat ze uitvliegt, maar dat lukt niet echt. 

Ze is vrij om te gaan, maar ik hoop dat ze besluit dat dit een plek is om naar terug te keren.