Jorijn is ziek

Met nog 1 nachtje op de aftel-kalender voor zijn bezoek aan Sinterklaas, ligt ons kleine ventje al een paar dagen in het lappenmandje... Zo ziek hebben we hem de afgelopen 14 maanden nog niet gezien. Papa en mama hebben zich de afgelopen dagen erg machteloos en onzeker gevoeld.

Al vier dagen sliep hij erg slecht, onophoudelijk huilen en geregeld wakker. Hoesten en snotterig en alleen maar op schoot willen zitten en dan slapen! Zo kennen we ons ventje helemaal niet! Gistermiddag het 1e bezoek aan de huisarts. De koorts van twee dagen was alweer gezakt gelukkig. De roze vlekjes in zijn nek waren ons al wel opgevallen en ook op zijn wang had hij een paar rode bultjes. Vannacht heeft hij weer goed geslapen en kon hij weer wat drinken. Eten wilde nog steeds niet lukken. Met een broekzak-recept weer in de auto gestapt.

Vanmorgen schrok ik me wezenloos toen ik onze vent uit bed haalde. Zijn hele gezichtje onder de rode bultjes, sommige met een wit puntje, rode oogleden en een kapotte neus van het snotteren. Mama heeft even met haar mannetje mee gehuild. Wat wil je het dan graag van hem overnemen! Hij wilde wel drinken en na een uur trok de rode gloed in zijn gezichtje een beetje weg. Weer de huisarts gebeld... Hij constateerde: zesde ziekte! Alweer??? De ziekte schijnt éénmalig te zijn. Volgens de arts heeft het de 1e keer dan niet doorgezet. Nu is hij er echt ziek van.


Het is zo sneu om hem zo ziek te zien. Hij drentelt achter ons aan, wil niet (te lang) alleen zijn, slaapt heel veel en staat even niet zo stevig op zijn twee beetjes. Dan strompelt hij ook nog overal over waardoor, er aan de rode bultjes een mooie blauwe is toegevoegd.... Ik hoop dat ons ventje snel weer opknapt. Zoals het er nu uitziet gaat hij zijn afspraak met Sinterklaas morgen missen. Gelukkig komen er nog meer Sint-bezoekjes!

Eerst maar even weer helemaal beter worden. Jorijn heeft zijn 1e antibioticakuur gekregen en we hopen dat die snel aanslaat, zodat onze banjer weer lachend door het leven gaat.