Geen voetsporen meer...

'Dan gaan we zijn voetsporen volgen mama, dan weten we waar poes is'!

..de wijze woorden van onze 3-jarige, bijna 2 jaar geleden. Poes was al dagen niet thuis gekomen en we hadden hem verteld dat poes (toen bijna 18) was gaan slapen om rustig dood te gaan..

Ons hart brak, .... Maar Poes kwam thuis! ... Helaas is het definitieve afscheid nu daar, na bijna 20 jaar trouwe vriendschap en liefde, hebben we afscheid genomen van Poes... Poes slaapt, nu voorgoed.

"Dag lief klein vriendje*
'Je was dapper (..). En slim. Grappig. En schoon.
Je was zacht en mooi, en je hebt maar één keer een vogel opgegeten.
Je snorde heel lief, soms vlak bij mijn oor.
En soms sliep je bij mij op de bank, dat was lekker warm.
(…)
De jongens speelden veel met je en je kreeg eten van ze, en ladingen aandacht..

En dat is heel wat voor een kat.
Vind je niet?´

"Dag lief vriendje"