"Hoe vertel ik jou..."

...je kinderen vertellen dat hun vriendje poes niet meer thuis komt, 'dat poes zijn hartje het niet meer doet', dat hij dood is, ... is werkelijk hartverscheurend... 

Toen Jorijn vanmiddag uit school kwam viel mij de zware taak om hem dit te vertellen, terwijl hij met een tekening onder zijn arm voor poes over het plein kwam aangestormd.. Op de tekening een glitter ster. "Mama, als poes dan eens dood gaat, dan wordt hij een ster, .. en kan ik hem 's avonds zien, als het donker is. Maar alleen poezen worden een ster, hoor mama!"
Hij ratelde naast mij verder, terwijl ik voor me uit bleef staren, stuur in mijn handen geklemd en de tranen over mijn wangen... 

"Hoe vertel ik jou, .."dacht ik bij mezelf, "dat je perfecte kleine wereld, nu te maken krijgt met verdriet"
Een pleister moet je er in één keer aftrekken, heb ik ooit geleerd, dus thuis zijn we samen op de bank gekropen met de tekening. En ik heb hem verteld dat poes een ster was geworden. Natuurlijk was hij dat al 20 jaar voor ons, maar toch... Nadat ik het 'verboden' woord had uitgesproken, viel hij snikkend tegen mij aan...ontroostbaar. En mama huilde mee. Dikke tranen niets aan te houden, ..wilde ik ook niet. 

Samen hebben we de middag besteed aan poes. We hebben foto's gezocht, een grote laarzendoos waarin we met foam en handdoeken een bedje hadden gemaakt, de deksel geverfd en beplakt met heel veel liefde. Aan de binnenkant hebben we een tekening gemaakt, daar kan hij dan naar kijken 'Maar niet echt he, mama?' Nee niet echt, ..
En zo kwam poes dan thuis, gebracht door een lieve meneer van de dierenambulance.. in een bakje met een handdoek. Opgerold, met zijn staart onder zijn pootjes, alsof hij lag te slapen... ons lieve kleine dierenvriendje.
Toen kickte de realiteit in, hij is echt weg. Ontroostbaar, leeg en moe. 

We hebben hem samen in zijn mooie bedje gelegd, toegedekt, hem geaaid, geknuffeld, Fenn wilde wel naast hem liggen... aan liefde heeft het poes nooit ontbroken. Aan tafel hebben we allemaal fijne dingen over hem bedacht:

-hij kon goed klimmen over het hek (ja zelfs met zijn 20 jaar)
-hij was zacht
-hij was heel lief
-hij gaf graag kusjes
-hij hield van lekker eten
-hij kon goed rennen
....
dag lief vriendje, we gaan je zo verschrikkelijk missen ...